บ้านในฝัน

  การมีบ้านของตัวเองสักหลังไม่ใช่เรื่องง่าย                 
                แม๊ะเคยเล่าให้ฟังว่า พ่อสร้างบ้านหนุ่มอายุสัก สามสิบเศษ ๆ สมัยนั้นการสร้างบ้านอาศัยการเอาแรงกัน เช่น สมมติ มีคนต้องการสร้างบ้าน ห้าคน  คนทั้งห้าก็เริ่มสร้างบ้านคนที่หนึ่ง  คนที่สอง สาม เรื่อยไปจนครบ ห้าหลัง ไม่มีการจ้าง หรือใช้เงินทอง ไม้ก็ตัดโค่นเอามาจากบนเขา สมัยนั้นมีการตัดไม้กันมากจนเขาหัวโล้น เมื่อถางป่าแล้วก็ปลูกยางพารา กันบนยอดเขา ส่วนพื้นที่ทำเลดีเช่นอยู่ใกล้คลอง มีน้ำท่าสมบูรณ์ก็ ปลูกเงาะสีชมพู สมัยนั้นยังไม่มี เงาะโรงเรียน ส่วน ทุเรียนก็เป็นทุเรียนครัว พันธุ์ท้องถิ่น ต้นสูงมาก ๆ พูดเรื่องทุเรียนแล้วก็คิดถึงพี่ชายคนโต ที่ชื่อ เหียแก่น คนรอง เหียดำ สำหรับผมเป็นน้องคนที่สาม ผมยังเล็กมาก จำได้เพียงเล็กน้อย แม๊ะเล่าว่า หน้าทุเรียนสุก เราสามคนพี่น้องจะต้องไปเก็บทุเรียนที่สวนบนเขา ซึ่งเป็นของปู่ลี ไปทุกวัน จนวันหนึ่ง ก็เกิดเรื่อง หลังจากที่หาทุเรียนที่สุก แล้วหล่นมาได้ ก็ใช้เถาวัลย์เขียว คนอีสานเรียก (ใบหญ้านาง)มัดทุเรียนเพื่อแบกกลับบ้าน ขณะกำลังมัดอยู่นั้น ทุเรียนก็หล่นมาใส่หลังของเหียแก่น พอดิบ พอดี (ดันไปมัดทุเรียนใต้ต้นทุเรียนนะครับ) เป็นแผลใหญ่ หลังจากนั้นแม๊ะก็ไม่ยอมให้ลูกมาเก็บทุเรียนที่นั่นอีกเลย

                ผมคุยกับแม๊ะเรื่องอยากปลูกบ้านเล็ก ๆ สักหลัง มีเงินนิดหน่อย ตั้งแต่ปลายปี ๒๕๕๐ แม๊ะก็ดีใจ ช่วยเหลือทุกอย่างโค่นต้นเงาะสุดรัก สองต้น ต้นหนึ่งเป็นเงาะโรงเรียนผมจำได้มันเป็นเงาะโรงเรียนต้นแรกเลย (สมัยก่อนเมืองจันทบุรีปลูกแต่เงาะสีชมพู มาตอนหลังที่เงาะโรงเรียนดังมาจากภาคใต้) เงาะต้นนี้ก็เป็นต้นเดียวกันกับที่ส่งผมเรียนจนจบมัธยม และมีโอกาสได้เป็นทหารเรือต่อมา  ส่วนเงาะอีกต้นเป็นเงาะตัวผู้ อย่าเพิ่งงง นะครับ ด้วยว่าธรรมชาติของเงาะ การผสมเกสร ต้องใช้เกสรตัวผู้มาช่วย  บทบาทของเงาะตัวผู้จะมีเพื่อผสมให้ติดลูก หลังจากนั้น ก็จะถูกลืม ใครอยากให้เงาะติดลูกเร็วก็ต้องใช้ดอกเงาะตัวผู้ ดังนั้นราคาของดอกเงาะตัวผู้จะมีราคาดีมาก ขายได้เงินไม่ต้องรอให้สุกเหมือนเงาะทั่วไป เงาะตัวผู้กำเนิดมาจากไหน จะบอกให้ว่าเขามาจากการงอกด้วยเมล็ด ต้องเสี่ยงดวงด้วยว่าจะเป็นตัวผู้ไหม บางต้นก็มีที่เป็นกระเทย อันนี้ไม่ได้โกหก คือมันทำตัวเหมือนเงาะตัวผู้ แต่ก็สามารถติดลูกได้เองด้วย งงไหม อิ อิ   สละเงาะสองต้น   เพื่อสร้างฝันให้เป็นจริง....

               ผมเป็นชาวสวน ที่แม้ว่าได้มีโอกาสได้รับการศึกษา และทำงานทางด้านอิเล็กทรอนิกส์ แต่ก็มีความฝันว่าสักวันจะกลับไปอยู่บ้านใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย เป็นตัวของตัวเอง ได้ดูแลแม๊ะ และคนที่รักครับ

เสาเอกครับ